Мураббӣ гимнастро ба қадри кофӣ шаҳвонӣ ва дилчасп номид, аммо ин малламуйро ба хашм овард. Ва чӣ тавр вай исбот карда метавонист, ки ӯ набуд? Фақат бо фош кардани синаҳояш. Хурӯс баркамол дарҳол дилрабоии ӯро қадр кард ва ба рухсораи ӯ зад. Хуб, ҳамин тавр бисёре аз духтарон ба варзиши калон ё саҳна роҳ додаанд. Феромонҳо ва чеҳраи зебо кори худро иҷро мекунанд. Аммо санъат қурбонликни талаб қилади!
Ин албатта барои духтарони донишҷӯ аз ҷиҳати имтиҳонҳо осонтар аст. Аксар вақт нест, ки омӯзгорони зан метавонанд аз донишҷӯёни писар бо ҳамин мақсад истифода баранд, аммо омӯзгорони мард дар ин бора саркашӣ намекунанд. Духтарон хубанд, онҳо медонанд, ки дар зиндагӣ ба чӣ ноил шудан мехоҳанд ва ба ин ҳадафҳо нигоҳ накарда, ба мамнуъиятҳо ва афкори ҷомеа мераванд. Ман фикр мекардам, ки оё ман бояд касби дигарро интихоб мекардам...